Afgelopen zaterdag zijn wij op bezoek geweest bij Booch in Heerlen, natuurlijk gingen Hiddink en Zizou mee, ook zij wilden tenslotte wel weer eens zien hoe het hem verging.
De heenreis verliep niet al te voorspoedig maar de hondjes maalden daar niet om; zo gauw ze de snelweg zien vallen ze meestal toch in slaap.
In Heerlen aangekomen werden we hartelijk ontvangen door Booch en zijn familie, het was een gezellige middag met veel spelen, bijpraten en natuurlijk vlaai!
Ook hebben we de diploma’s die Booch inmiddels heeft verworven mogen bewonderen en natuurlijk het uitert nette keurrapport die tijdens de Meet & Greet is opgesteld.
Omdat het toch vakantie is en Heerlen toch wel een eindje uit de buurt ligt hadden we besloten een hotelletje te nemen in Schin op Geul. Deze overnachting viel, ondanks de leuke lokatie, niet mee. Het hotel was namelijk nogal gehorig dus wij werden er met regelmaat aan herinnerd dat Tosa’s waakhonden zijn.
Gelukkig verliep de terugreis probleemloos.
Bert had ons beloofd de foto’s die van die middag gemaakt zijn op te sturen en die hadden we dan ook prompt maandag al in huis.
een aantal hiervan zal ik hier ook in de gallery plaatsen, maar voor de hele serie verwijs ik graag naar de weblog van Booch
.
De afgelopen dagen was het natuurlijk prachtig weer, een goed moment voor Zizou om aan te vangen met de zwemlessen. Afgelopen periode liet ze al merken dat het water haar wel trok; als ik over de dijk van het paardenweidje liep, dan liep Zizou met me mee, grotendeels door het water. Steeds dieper durfde ze maar van echt zwemmen kwam het nog niet, tot gisteren:ze zwom spontaan de sloot over!
Vandaag liet ze blijken zwemmen zo leuk te vinden dat ze nog een tijdje met me opzwom in de “vaargeul”.
Heeft Hiddink haar antenne altijd recht omhoog staan en springt ze als “een oud vrouwtje van de startblokken” het water in, Zizou zwemt alsof ze nog nooit iets anders gedaan heeft. Ze heeft de lessen van Muis dus ter harte genomen.
Deze week nog zullen we de stambomen van de pups ontvangen, de Raad van Beheer heeft besloten dat de pups op basis van de gegevens in het bijlage G2 stamboek zullen worden ingeschreven.
Alleen rashonden waarvan alle voorouders in tenminste drie generaties zijn opgenomen in het Nederlandsch Hondenstamboek (NHSB) of een daarmee gelijk te stellen buitenlands stamboek (FCI gelieerd) worden in het hoofdstamboek opgenomen. De rashonden die hier niet aan voldoen worden in de bijlage van het hoofdstamboek ingeschreven.
De bijlage kent 3 onderdelen genaamd G-0, G-1 en G-2, de “G” in deze codering staat voor “generaties” en geeft het aantal generaties aan wat geregistreerd (en geverifieerd) is binnen de stamboekhouding.
Voor ons nestje geldt dat er 2 volledige generaties geregistreerd staan en aangezien Hiddink zelf in G-1 ingeschreven staat, worden haar pups ingeschreven in bijlage G-2.
Het nadeel van het niet ingeschreven staan in het hoofdstamboek is dat je met met een hond met bijlage G1 of G2-stamboom geen Internationaal schoonheidskampioen kan worden.
Om volledig te zijn: een hond met een G0-stamboom kan geen Nationaal schoonheidskampioen worden maar uiteraard ook geen Internationaal schoonheidskampioen.
Binnenkort zal ik met de pupeigenaren contact opnemen voor een afspraak om de stamboom langs te brengen. We zien er al naar uit om de pups terug te zien!
Na zo’n 6 maanden afwachten leek het me wel eens verstandig om eens contact te zoeken met de kennelclub, immers, zij geeft zelf aan dat de oude stamboomprocedure een maximale doorlooptijd van 6 maanden kent.
…
Door diverse oorzaken (onjuiste gegevens, late betaling, achterstanden in de verwerking) komt het helaas nog wel eens voor dat stambomen vertraging oplopen.
Als gevolg daarvan moeten pups wel eens zes maanden of meer (bij de oude procedure) op hun stamboom wachten.
Na contact bleek echter iets anders aan de hand te zijn:
De RvB heeft besloten dat er een een verificatie moet plaatsvinden van de stamboomnummers zoals die vermeld staan bij de grootouders en overgrootouders van Mickey, omdat de stamboomnummers die voor hen door de JKC uitgegeven waren niet volgens patroon was zoals men van hen gewend is.
De RvB staat hiermee natuurlijk volkomen in zijn recht, tenslotte streven zij, samen met de andere leden van de FCI naar een betrouwbare stamboekhouding, ware het niet dat dit onderzoek al veel eerder gestart had kunnen worden.
Van de andere kant is deze hele gang van zaken, naar mijn mening, volledig overbodig, immers Mickey2 maar ook zijn broer Akagi staan reeds met deze gegevens ingeschreven bij een door FCI erkende kennelclub, te weten de Federación Canófila de Puerto Rico en zijn beiden daarna overgeschreven naar een europees lid van de FCI, respectievelijk de Franse en de Tjechische kennelclub. Beiden hebben diverse nesten geproduceerd, de pups uit deze nesten zijn, met de bijbehorende gegevens over de voorouders, op hun beurt ook door diverse FCI gelieerde kennelclubs geaccepteerd.
De RvB zou daarom op haar beurt dit onderzoek wel achterwege kunnen laten en je zou zelfs je vraagtekens kunnen zetten bij de legaliteit van deze aktie. Het FCI stelt namelijk het volgende:
The F.C.I. shall, in particular, by issuing special regulations, take care of : mutual recognition of stud books and pedigrees.
en
The pedigrees issued by member countries / FCI contract partners must be accepted by all member countries / FCI contract partners as ‘documents proving that the pups are born of purebred parents’. These pedigrees cannot under any circumstances be rescinded by a member country or FCI contract partner.
Nu is het overigens niet zo dat onze RvB plannen heeft om geen stambomen uit te geven voor dit nestje, het gaat hen er om of de hondjes in het hoofdstamboek komen, danwel dat ze in een bijlage van het hoofdstamboek worden geplaatst. Uitleg hierover kun je vinden op de website van de RvB.
Tot de dag van vandaag heeft de RvB nog geen reactie gehad van het JKC, we zullen dus nog even geduld moeten hebben….
Vandaag heb ik kopieen van de originele stamboom van de vader van Mickey mogen ontvangen. Daar staat exact de nummering op vermeld zoals deze is gebruikt op de stamboom van Shakuhachi Imperial’s Mickey2:
Afgelopen week hebben we een lief mailtje mogen ontvangen uit Duitsland namens Takeru, de laatstgeborene uit ons nestje en door ons Diesel genaamd, omdat hij 4 uur later dan de rest werd geboren.
Takeru maakt het goed en kent al een aardig woordje Duits, hij weegt inmiddels 36 kilo en heeft een schouderhoogte van 65cm.
Vandaag zijn Zizou en ik weer op puppytraining geweest. Naast de herhaling van wat er in de vorige les was geoefend (”zit” en “af”), werd de training nu uitgebreid met het commando “flat” ofwel “plat”.
Zelf had ik nog nooit van dat commando gehoord, maar het schijnt handig te zijn om je hond op commando op haar zij te laten gaan liggen bij bijvoordeeld de dierenarts of wanneer er gekamd moet worden.
Nu heeft Zizou geen enkel probleem om op haar zij te gaan liggen; in principe doet ze het zelfs graag en doet daarbij ook nog een been omhoog, zodat je lekker aan haar buik kan kroelen. Maar om zoiets op commando te doen ging haar in eerste instantie toch wel wat ver, als hond heb je ook je trots nietwaar, wat zullen de andere honden daar wel niet van denken! Maar goed een koekje doet wonderen dus ook dit commando was snel aangeleerd.
Verder moesten we een oefening doen waarbij de hond niet mag reageren als de baas wordt benaderd door een ander persoon en hebben we de basis gelegd voor het commando “volg” en de hondjes mochten nog even los met elkaar spelen. In eerste instantie had Zizou niet eens door dat ze los was, zo geobsedeerd was ze bezig met het uittrekken van graspollen, maar toen ze het eenmaal door had sprong ze met veel enthousiasme bovenop een labradorpup, die dit toch wel heeel spannend vond.
Thuisgekomen zijn we met Muis en Hiddink naar het park gegaan. Daarna zijn we naar de nieuwe dierenspeciaalzaak van Van Someren geweest. Vanwege de opening van deze winkel begin deze maand, kregen we een Retro Rex knuffel van Rogz for Dogz cadeau, thuis moest daarna natuurlijk nog even bepaald worden wie de uiteindelijke eigenaar van deze knuffel ging worden.
Allereerst willen we natuurlijk iedereen een gelukkig nieuwjaar toewensen.
Zo aan het begin van het nieuwe jaar is het gebruikelijk om goede voornemens te hebben.
Zizou heeft zichzelf voorgenomen het komende jaar haar moeder te ontlasten; terwijl Hiddink ’s ochtends nog even geniet van haar schoonheidsslaapje, neemt Zizou de waaktaak waar. Om wat meer indruk te maken zet ze daarbij haar poten op de vensterbank en gromt ze binnensmonds bij elke voorbijganger.
Gisteren kwam Booch gezellig bij zijn moeder en zusje op visite. Het was duidelijk dat de honden elkaar nog herkenden, het welkom was dan ook hartverwarmend.
Wel liet Hiddink haar zoon blijken dat hij slechts op bezoek was en hij dus niet overal met zijn tengeltjes aan mocht komen, daartegenover controleerde ze nog wel even liefdevol of hij nog voor zijn dagelijkse hygiëne zorgde, tenslotte weet je het maar nooit met die kerels.;)
Zizou was ook blij haar broer te zien, inmiddels was hij dan een beetje groter dan zij maar dat was ze wel gewend, Taikun was ook al groter dan zij dat hij vertrok, er werd dan ook volop gespeeld. Ook Muis was van de partij, het werd dus een gezellige boel.
Na de koffie lieten Zizou, Muis en Hiddink aan Booch de omgeving zien, en renden ze achter elkaar door struiken plassen en tuinen. Het was een heerlijke wandeling die wat ons betreft zeker voor herhaling vatbaar is.
Gisteren is Hie Dung-Gu’s Taikun Oranda uitgevlogen naar Costa Rica.
Het afscheid viel ons zwaar, niet alleen omdat zo’n vliegreis voor zo’n kleine pup toch altijd spannend is, inmiddels zijn we ook vreselijk aan dit mannetje gehecht geraakt. Maar niet alleen wij natuurlijk, aan Hiddink en ZiZou kunnen we ook merken dat zij hem missen. Zo heeft Zizou, die voor het eerst alleen in de bench lag, vannacht huilend doorgebracht en was Hiddink extra alert op elk geluidje wat ze hoorde.
Maar goed, afscheid nemen doet pijn, uiteindelijk weten we dat het het beste is voor iedereen. Dat Taikun een prachtig leven zal krijgen in Costa Rica daar zijn we van overtuigd, maar de bijbehorende vliegreis baarde ons toch wel wat zorgen.
Gelukkig is Taikun niet alleen beregezond maar staat hij ook bekend als een charmeur, toen wij dus hoorden dat hij in het vliegtuig achter de captain gestationeerd werd en dat MartinAir de toezegging deed dat hij tijdens de reis voorzien zou worden van water en voer, maakten we ons al een stuk minder druk; waarschijnlijk heeft hij de vlucht in de cockpit doorgebracht.
De totale vliegreis naar Costa Rica duurt normaalgesproken zo’n 11 uur, daar komt dan nog een tussenlanding op Miami bij, wat ook zo de nodige tijd kost. Costa Rica kent een tijdsverschil met Nederland van 7 uur, aangezien Taikun zo rond een uur 8 ’s ochtends onze tijd (1.00 uur ’s ochtends in Costa Rica) op zijn eindbestemming zou aankomen, restte ons om in spanning af te wachten tot bericht hoe de reis was verlopen.
Vanavond om 20.30 uur konden we het niet langer afwachten en hebben we gebeld; Taikun is in alle warmte ontvangen en al moet zijn nieuwe maatje Sally nog even aan hem wennen, voor Taikun is het alsof hij er altijd geweest is.
Waar mensen zich al druk om maken…
Toen de pups nog geen 8 weken oud waren hebben we het aanvraagformulier stambomen naar de Raad van Beheer gestuurd. We wilden deze administratie graag zo snel mogelijk op gang brengen, omdat wij maar ook anderen de ervaring hebben dat de uitvoering hiervan wel zo’n half jaar kan duren. Dit is vooral vervelend voor mensen die shows willen lopen en/of in het buitenland wonen; je kunt je hondje namelijk pas inschrijven als je de (export)pedigree hebt ontvangen.
Vandaag lagen er 2 brieven van de Raad van Beheer op de deurmat; naast de acceptgiro voor de exportpedigrees kreeg ik een dikke envelop met daarin de complete aanvraag voor de stambomen retour! Wat is het geval: de naam Hie Dung-Gu’s Taikun O-Ran-Da is afgekeurd omdat de Raad O-Ran-Da niet als compleet woord ziet, maar als een samenstelling van letters. De “losse” O is niet toegestaan, zelf heb ik O-Ran-Da als een woord gezien, maar goed, meningen verschillen en regels zijn regels. We hebben geprobeerd ons aan die regels te houden maar dat is dus in eerste instantie niet gelukt.
Taikun gaat daarom vanaf vandaag verder door het leven als Hie Dung-Gu’s Taikun Oranda, maar ik denk niet dat hij er erg veel erg in zal hebben.
Voor die met smart op de stamboom zitten te wachten rest mij niets anders dan mijn excuses aan te bieden voor dit ongemak.
Home 
.
