Afgelopen zaterdag zijn wij op bezoek geweest bij Booch in Heerlen, natuurlijk gingen Hiddink en Zizou mee, ook zij wilden tenslotte wel weer eens zien hoe het hem verging.
De heenreis verliep niet al te voorspoedig maar de hondjes maalden daar niet om; zo gauw ze de snelweg zien vallen ze meestal toch in slaap.
In Heerlen aangekomen werden we hartelijk ontvangen door Booch en zijn familie, het was een gezellige middag met veel spelen, bijpraten en natuurlijk vlaai!
Ook hebben we de diploma’s die Booch inmiddels heeft verworven mogen bewonderen en natuurlijk het uitert nette keurrapport die tijdens de Meet & Greet is opgesteld.
Omdat het toch vakantie is en Heerlen toch wel een eindje uit de buurt ligt hadden we besloten een hotelletje te nemen in Schin op Geul. Deze overnachting viel, ondanks de leuke lokatie, niet mee. Het hotel was namelijk nogal gehorig dus wij werden er met regelmaat aan herinnerd dat Tosa’s waakhonden zijn.
Gelukkig verliep de terugreis probleemloos.
Bert had ons beloofd de foto’s die van die middag gemaakt zijn op te sturen en die hadden we dan ook prompt maandag al in huis.
een aantal hiervan zal ik hier ook in de gallery plaatsen, maar voor de hele serie verwijs ik graag naar de weblog van Booch
.
De afgelopen dagen was het natuurlijk prachtig weer, een goed moment voor Zizou om aan te vangen met de zwemlessen. Afgelopen periode liet ze al merken dat het water haar wel trok; als ik over de dijk van het paardenweidje liep, dan liep Zizou met me mee, grotendeels door het water. Steeds dieper durfde ze maar van echt zwemmen kwam het nog niet, tot gisteren:ze zwom spontaan de sloot over!
Vandaag liet ze blijken zwemmen zo leuk te vinden dat ze nog een tijdje met me opzwom in de “vaargeul”.
Heeft Hiddink haar antenne altijd recht omhoog staan en springt ze als “een oud vrouwtje van de startblokken” het water in, Zizou zwemt alsof ze nog nooit iets anders gedaan heeft. Ze heeft de lessen van Muis dus ter harte genomen.
Na zo’n 6 maanden afwachten leek het me wel eens verstandig om eens contact te zoeken met de kennelclub, immers, zij geeft zelf aan dat de oude stamboomprocedure een maximale doorlooptijd van 6 maanden kent.
…
Door diverse oorzaken (onjuiste gegevens, late betaling, achterstanden in de verwerking) komt het helaas nog wel eens voor dat stambomen vertraging oplopen.
Als gevolg daarvan moeten pups wel eens zes maanden of meer (bij de oude procedure) op hun stamboom wachten.
Na contact bleek echter iets anders aan de hand te zijn:
De RvB heeft besloten dat er een een verificatie moet plaatsvinden van de stamboomnummers zoals die vermeld staan bij de grootouders en overgrootouders van Mickey, omdat de stamboomnummers die voor hen door de JKC uitgegeven waren niet volgens patroon was zoals men van hen gewend is.
De RvB staat hiermee natuurlijk volkomen in zijn recht, tenslotte streven zij, samen met de andere leden van de FCI naar een betrouwbare stamboekhouding, ware het niet dat dit onderzoek al veel eerder gestart had kunnen worden.
Van de andere kant is deze hele gang van zaken, naar mijn mening, volledig overbodig, immers Mickey2 maar ook zijn broer Akagi staan reeds met deze gegevens ingeschreven bij een door FCI erkende kennelclub, te weten de Federación Canófila de Puerto Rico en zijn beiden daarna overgeschreven naar een europees lid van de FCI, respectievelijk de Franse en de Tjechische kennelclub. Beiden hebben diverse nesten geproduceerd, de pups uit deze nesten zijn, met de bijbehorende gegevens over de voorouders, op hun beurt ook door diverse FCI gelieerde kennelclubs geaccepteerd.
De RvB zou daarom op haar beurt dit onderzoek wel achterwege kunnen laten en je zou zelfs je vraagtekens kunnen zetten bij de legaliteit van deze aktie. Het FCI stelt namelijk het volgende:
The F.C.I. shall, in particular, by issuing special regulations, take care of : mutual recognition of stud books and pedigrees.
en
The pedigrees issued by member countries / FCI contract partners must be accepted by all member countries / FCI contract partners as ‘documents proving that the pups are born of purebred parents’. These pedigrees cannot under any circumstances be rescinded by a member country or FCI contract partner.
Nu is het overigens niet zo dat onze RvB plannen heeft om geen stambomen uit te geven voor dit nestje, het gaat hen er om of de hondjes in het hoofdstamboek komen, danwel dat ze in een bijlage van het hoofdstamboek worden geplaatst. Uitleg hierover kun je vinden op de website van de RvB.
Tot de dag van vandaag heeft de RvB nog geen reactie gehad van het JKC, we zullen dus nog even geduld moeten hebben….
Vandaag heb ik kopieen van de originele stamboom van de vader van Mickey mogen ontvangen. Daar staat exact de nummering op vermeld zoals deze is gebruikt op de stamboom van Shakuhachi Imperial’s Mickey2:
Vandaag zijn Zizou en ik weer op puppytraining geweest. Naast de herhaling van wat er in de vorige les was geoefend (”zit” en “af”), werd de training nu uitgebreid met het commando “flat” ofwel “plat”.
Zelf had ik nog nooit van dat commando gehoord, maar het schijnt handig te zijn om je hond op commando op haar zij te laten gaan liggen bij bijvoordeeld de dierenarts of wanneer er gekamd moet worden.
Nu heeft Zizou geen enkel probleem om op haar zij te gaan liggen; in principe doet ze het zelfs graag en doet daarbij ook nog een been omhoog, zodat je lekker aan haar buik kan kroelen. Maar om zoiets op commando te doen ging haar in eerste instantie toch wel wat ver, als hond heb je ook je trots nietwaar, wat zullen de andere honden daar wel niet van denken! Maar goed een koekje doet wonderen dus ook dit commando was snel aangeleerd.
Verder moesten we een oefening doen waarbij de hond niet mag reageren als de baas wordt benaderd door een ander persoon en hebben we de basis gelegd voor het commando “volg” en de hondjes mochten nog even los met elkaar spelen. In eerste instantie had Zizou niet eens door dat ze los was, zo geobsedeerd was ze bezig met het uittrekken van graspollen, maar toen ze het eenmaal door had sprong ze met veel enthousiasme bovenop een labradorpup, die dit toch wel heeel spannend vond.
Thuisgekomen zijn we met Muis en Hiddink naar het park gegaan. Daarna zijn we naar de nieuwe dierenspeciaalzaak van Van Someren geweest. Vanwege de opening van deze winkel begin deze maand, kregen we een Retro Rex knuffel van Rogz for Dogz cadeau, thuis moest daarna natuurlijk nog even bepaald worden wie de uiteindelijke eigenaar van deze knuffel ging worden.
Allereerst willen we natuurlijk iedereen een gelukkig nieuwjaar toewensen.
Zo aan het begin van het nieuwe jaar is het gebruikelijk om goede voornemens te hebben.
Zizou heeft zichzelf voorgenomen het komende jaar haar moeder te ontlasten; terwijl Hiddink ’s ochtends nog even geniet van haar schoonheidsslaapje, neemt Zizou de waaktaak waar. Om wat meer indruk te maken zet ze daarbij haar poten op de vensterbank en gromt ze binnensmonds bij elke voorbijganger.
Afgelopen week werden de pups 12 weken oud, tijd dus voor de laatste puppenvaccinatie. Met enige tegenzin stonden ZiZou en Taikun voor de deur bij de dierenarts, maar er was slechts een kleine stimulans nodig om ze over de drempel te krijgen. Hiddink wilde even aan de pups laten zien dat zij wist hoe het hoorde en ging op een stoel in de wachtkamer zitten wachten tot we aan de beurt waren.
Niet veel later, werden de pups onder toeziend oog van Hiddink gecontroleerd en gevaccineerd. Natuurlijk werden ze ook nog even gewogen, Taikun woog 13,7 kilo en Zizou 14,6. Vervolgens hebben we de dierenarts een gelukkig nieuwjaar gewenst in de verwachting dat we dit jaar wel niet meer langs zouden komen.
Verder heb ik me afgelopen week, naast de gangbare zaken, bezig gehouden met het uitzoeken en boeken van een vakantie. Na alle drukte kunnen we wel een zonnetje gebruiken. Op 12 december zullen we naar de Florida Keys afreizen om op 23 december gebruind en uitgerust weer terug te komen. Vorig jaar waren we al op rondreis door Florida geweest, maar hebben toen de Keys niet aangedaan, een goede gelegenheid dus om die rondreis nu te voltooien.
Voor Taikun hebben we inmiddels ook een goed thuis gevonden: hij zal, als alles volgens plan verloopt, eind november samen met zijn nieuwe bazin afreizen naar Costa Rica. Hij gaat dan wonen in Grecia in de centrale vallei. De gemiddelde temperatuur is daar het hele jaar door 25 graden.
Maar voordat het zover is moet hij nog even voor een Rabïes prik en een nieuwe gezondheidsverklaring naar de dierenarts, vervolgens moet deze gezondheidsverklaring gelegaliseerd worden door de official veterinarian van het VWA/RVV, het Ministerie van Buitenlandse Zaken en de Ambassade van Costa Rica. Voorts ligt er nog een vraag bij het EVD of een in-/uitvoervergunning noodzakelijk is. Als dit rond is mag hij afreizen, waarna hij nog 40 dagen in quarantaine moet, gelukkig kan deze quarantaine gewoon plaatsvinden op het erf van de nieuwe eigenaar. Zo’n quarantaine houdt dus eigenlijk in dat hij in die periode niet van het erf af mag. Zo’n “straf” valt mee met 3000 meter land tot je beschikking… maar om daar helemaal zeker te zijn ga ik zelf in Januari even kijken hoe Taikun die quarantaine ervaren heeft.:)
Omdat de meeste pups elders zijn gaan wonen, wordt er met een lagere frequentie berichten in dit log geplaatst. Natuurlijk gaat de opvoeding van de 2 pups die hier zijn gewoon door, maar opvoeding en socialisatie is een kwestie van herhalen en inbedden, en het lijkt me onnodig om de lezers van dit weblog te vermoeien met de zoveelste wandeling.
Inmiddels zijn ZiZou en Taikun al zo goed als zindelijk. Dit heeft wat langer geduurd dan bijvoorbeeld bij Hiddink maar dat is logisch; tot voor kort waren hier nog 6 pups in huis en meerdere pups tegelijk zindelijk maken blijkt erg moeilijk. Inmiddels geven ze al aan dat ze naar buiten willen om hun behoefte te doen, het ligt dan ook aan onszelf als dat signaal niet opgepakt wordt en er daarom een “ongelukje” in de huiskamer plaatsvindt.
Zizou en Taikun liggen ’s nachts gezellig met zijn tweëen in de bench en we komen al een paar weken zonder bijgeluiden de nacht door. Rond een uur of half 8 ’s ochtends worden ze wakker. Nadat de blaas geleegd is en de maag gevuld, wordt er nog even gespeeld om vervolgens op het matrasje van Hiddink of op de bank in slaap te vallen.
Hiddink is weer op gewicht en is druk bezig met een nieuwe vacht, haar oude vacht heeft nogal te lijden gehad onder de zwangerschap en de melkgift. Af en toe mogen Zizou en Taikun nog steeds bij haar drinken, maar de meeste keren wijst ze het af.
Hiddink vindt het heel erg leuk om met haar pups te spelen zowel in huis als tijdens de wandelingen. Ze vindt het prima als ook andere honden met haar pups willen spelen, maar bij vreemde honden controleert ze eerst even of ze wel aardig genoeg zijn.
Af en toe lijkt het er tijdens het spelen hard aan toe te gaan, tussen Hiddink en haar pups, maar Hiddink weet heel behendig te vermijden dat ze haar pups echt pijn doet; het is ons duidelijk dat ze ze met dit spel leert respect te tonen voor volwassen honden. Zizou, die altijd de grootste van het nest is geweest en wellicht daardoor ook enigzins dominant is, heeft veel baat bij deze lessen van haar moeder.
Pups kunnen in deze fase van hun leven wat afwachtend zijn naar nieuwe dingen. Zo liepen we onlangs langs de gietijzeren ezel die in het centrum van Heemskerk staat.
Zizou zag het beest en wilde geen kant meer op. Gelukkig was haar moeder bij haar die haar naar de ezel kon begeleiden, zodat Zizou al snel over haar angst heen was.
Met regelmaat horen en lezen we hoe het met de andere pups vergaat, we volgen het weblog van Booch en Luna op de voet maar worden ook af en toe gebeld of gemaild. We zijn blij te horen dat het ze goed gaat. Helemaal blij worden we natuurlijk als we foto’s toegestuurd krijgen. Wat worden ze al groot zeg!
Dat je de aanlijnplicht negeert houdt niet altijd in dat je onrespectvol met de natuur om gaat. Voordat de pups werden losgelaten op de Berenweide, kregen ze daarom ook eerst uitgebreide instructies van Hiddink.
Hiddink, die dit gedeelte van Heemskerkerduin op haar duimpje kent, was helemaal in haar element, de pups keken dan ook vol trots naar hun moeder.
De mollen die zich op de natuurcamping hadden verschanst zochten een goed heenkomen nadat Taikun en ZiZou hun leefruimte grondig hadden geïnspecteerd.
Een dikke tak bracht afwisseling in de werkzaamheden op de Berenweide.
Gelukkig had mama nog iets te drinken meegenomen, want zo’n tak is maar droge kuch.
Vandaag zijn we met de auto naar de Alkmaarderhout gegaan.
Het was lekker weer, dus daar moet je dan gebruik van maken. Taikun had eerst niet veel zin, maar eenmaal aangekomen in de Hout was daar niets meer van te merken.
Echt doorlopen kun je natuurlijk niet met 4 van die pups aan de lijn; ze “dwarrelen” nog aan de riem waardoor de lijnen verstrikt raken, maar ook worden we met regelmaat staande gehouden door voorbijgangers, die ons complimenten geven over het mooie nestje, in de veronderstelling dat dit het complete nest was.
In de Alkmaarderhout kwamen we veel mensen met honden en kinderen tegen en er viel veel te snuffelen.
Na een korte wandeling door de Alkmaarderhout kwamen we bij de hertjes aan. In eerste instantie leek het alsof de pups geen enkele interesse hadden, ze hadden meer oog voor opwaaiende blaadjes, fietsers, boosters, rollators, hondjes, kinderen en ouders. Alles vonden ze leuk, en al is de ene in eerste instantie wat afwachtender dan de ander in bepaalde situaties, met z’n vieren sta je sterk en alle vreemde dingen werden dus al snel als redelijk normaal geaccepteerd.
Toen werd het tijd om ook eens de andere kant op te kijken: de hertjes kwamen dus in beeld.
Na ons rondje door het Hertenkamp en langs de Kinderboerderij was het weer tijd om naar huis te gaan, maar niet voordat mama Hiddink haar imitatie van een berggeit had gedaan.
Ook ik heb ze gemist, de foto’s tussen de tekst. Gelukkig heb ik voor zolang als nodig een toestel mogen lenen en zullen hier weer met regelmaat nieuwe foto’s verschijnen.
Het puppy album heb ik zojuist even bijgewerkt, met 26 nieuwe foto’s van de afgelopen dagen.
Home 
.
