Gisteren is Hie Dung-Gu’s Taikun Oranda uitgevlogen naar Costa Rica.
Het afscheid viel ons zwaar, niet alleen omdat zo’n vliegreis voor zo’n kleine pup toch altijd spannend is, inmiddels zijn we ook vreselijk aan dit mannetje gehecht geraakt. Maar niet alleen wij natuurlijk, aan Hiddink en ZiZou kunnen we ook merken dat zij hem missen. Zo heeft Zizou, die voor het eerst alleen in de bench lag, vannacht huilend doorgebracht en was Hiddink extra alert op elk geluidje wat ze hoorde.
Maar goed, afscheid nemen doet pijn, uiteindelijk weten we dat het het beste is voor iedereen. Dat Taikun een prachtig leven zal krijgen in Costa Rica daar zijn we van overtuigd, maar de bijbehorende vliegreis baarde ons toch wel wat zorgen.
Gelukkig is Taikun niet alleen beregezond maar staat hij ook bekend als een charmeur, toen wij dus hoorden dat hij in het vliegtuig achter de captain gestationeerd werd en dat MartinAir de toezegging deed dat hij tijdens de reis voorzien zou worden van water en voer, maakten we ons al een stuk minder druk; waarschijnlijk heeft hij de vlucht in de cockpit doorgebracht.
De totale vliegreis naar Costa Rica duurt normaalgesproken zo’n 11 uur, daar komt dan nog een tussenlanding op Miami bij, wat ook zo de nodige tijd kost. Costa Rica kent een tijdsverschil met Nederland van 7 uur, aangezien Taikun zo rond een uur 8 ’s ochtends onze tijd (1.00 uur ’s ochtends in Costa Rica) op zijn eindbestemming zou aankomen, restte ons om in spanning af te wachten tot bericht hoe de reis was verlopen.
Vanavond om 20.30 uur konden we het niet langer afwachten en hebben we gebeld; Taikun is in alle warmte ontvangen en al moet zijn nieuwe maatje Sally nog even aan hem wennen, voor Taikun is het alsof hij er altijd geweest is.
Waar mensen zich al druk om maken…
Toen de pups nog geen 8 weken oud waren hebben we het aanvraagformulier stambomen naar de Raad van Beheer gestuurd. We wilden deze administratie graag zo snel mogelijk op gang brengen, omdat wij maar ook anderen de ervaring hebben dat de uitvoering hiervan wel zo’n half jaar kan duren. Dit is vooral vervelend voor mensen die shows willen lopen en/of in het buitenland wonen; je kunt je hondje namelijk pas inschrijven als je de (export)pedigree hebt ontvangen.
Vandaag lagen er 2 brieven van de Raad van Beheer op de deurmat; naast de acceptgiro voor de exportpedigrees kreeg ik een dikke envelop met daarin de complete aanvraag voor de stambomen retour! Wat is het geval: de naam Hie Dung-Gu’s Taikun O-Ran-Da is afgekeurd omdat de Raad O-Ran-Da niet als compleet woord ziet, maar als een samenstelling van letters. De “losse” O is niet toegestaan, zelf heb ik O-Ran-Da als een woord gezien, maar goed, meningen verschillen en regels zijn regels. We hebben geprobeerd ons aan die regels te houden maar dat is dus in eerste instantie niet gelukt.
Taikun gaat daarom vanaf vandaag verder door het leven als Hie Dung-Gu’s Taikun Oranda, maar ik denk niet dat hij er erg veel erg in zal hebben.
Voor die met smart op de stamboom zitten te wachten rest mij niets anders dan mijn excuses aan te bieden voor dit ongemak.
Bijna elke Tosa bezitter is nieuwsgierig hoe zwaar en groot zijn pup uiteindelijk gaat worden. Op het internet heb ik een schema gevonden waarin de prognose van groei wordt weergegeven:
Om dit bestand te kunnen openen heb je Adobe Reader nodig, deze is hier gratis te downloaden.
Onderstaand nog een stukje uit de online encyclopedie van Royal Canin over de groeicurve van de pup:
De groeicurve van de pup
De groei is een belangrijk stadium in het leven van de hond. Het fixeert tegelijkertijd het karakter van de toekomstige volwassene, maar ook zijn vorm en de harmonie van zijn silhouet. Zo zal een dier dat een “slechte groei” heeft gehad een voor zijn ras abnormale vorm en grootte kunnen hebben, terwijl dezelfde pup onder optimale omstandigheden een vorm en een gewicht zou hebben dat past bij zijn standaard.
Om te trachten vast te stellen of de groei van een pup normaal is of niet, kan de groeicurve een hulpmiddel zijn. Maar houdt er wel rekening mee dat er sterke verschillen zijn tussen de individuele honden binnen een ras. Er bestaan twee typen groeicurven: de groeicurven naar gewicht, die gemakkelijk te vinden zijn in talrijke onderzoeken over honden en de curven van de groei naar grootte, die veel moeilijker te vinden zijn. Door de afmetingen van een pup te vergelijken met een standaardcurve, kan men gemakkelijk te weten komen of de groei van de pup overeenkomt met de soortgenoten van zijn ras. Tevens kan men van tevoren vaststellen wat zijn volwassen gewicht en grootte zal zijn. Zo zal een Duitse Herder pup die op de leeftijd van 4 maanden 14 kg weegt en een schofthoogte heeft van 45 cm wanneer hij volwassen is 40 kg wegen en een schofthoogte hebben van 70 cm. Na twee bezoeken aan de dierenarts na de leeftijd van drie maanden (bijvoorbeeld een bezoek op de leeftijd van drie maanden en een op vijf maanden) is het mogelijk het volwassen gewicht en de volwassen grootte vast te stellen van iedere willekeurige pup. Deze controles zijn heel belangrijk, want zo kan men het beste de ontwikkeling van de pup volgen en worden eventuele afwijkingen snel ontdekt.
Prof. Lucile Martin
Voedingslaboratorium
Nationale Veterinaire School van Nantes, Frankrijk
Afgelopen week ben ik op stap geweest om het papierwerk en bijkomende zaken rondom het vertrek van Taikun te verzorgen, en dat is nu helemaal rond: Taikun vertrekt op 29 november aanstaande naar Costa Rica, alwaar zijn nieuwe baasje hem met open armen zal ontvangen.
Taikun zijn paspoort is inmiddels een indrukwekkend document geworden vol met stempels, stickers en handtekeningen
Op zo’n dag als vandaag met een maximum temperatuur van 9 graden Celcius en veel regen benijd ik Taikun helemaal; het is daar nu 24 graden en licht bewolkt.
Gisteren heb ik foto’s ontvangen van TomTom (Hie Dung-Gu’s Tomodachi Banzai), hij is één van de reutjes die het langst bij ons is gebleven en dat geeft een speciale band.
Een aantal van deze foto’s heb ik toegevoegd aan Hiddinks puppies II
TomTom houdt zich tegenwoordig naast de normale puppen dingen graag bezig met het vangen van Koi karpers.
Afgelopen weekend ontvingen wij het nieuws dat Akiko Du Center Club Moloss Wolf, een halfzus van onze pups, Junior World Winner 2006 is geworden bij de World dog show in Poznan (Polen).
Akiko is een dochter van Shakuhachi Imperial’s Mickey2 (de vader van ons nestje) en Tsuyu Du Center Club Moloss Wolf en woont in Portugal bij Flavio Morais.
Angel, een halfzus uit datzelfde nest, doet het overigens ook heel goed in Amerika en heeft daar al verschillende titels behaald.
Nog meer familie nieuws: Gisteren heeft Tsuyu Du Center Club Moloss Wolf geboorte gegeven aan 10 halfbroers en -zusjes, de vader van dit nestje is Mickey2.
De geboorte van dit nestje lag niet in de planning, maar Mickey kon het niet laten.;)
Moeder en kinderen maken het overigens goed. Mocht je interesse hebben in een pup neem dan contact op met Claude Bordet van kennel Du Center Club Moloss Wolf.
Verder vond er afgelopen weekend ook nog een geplande ontmoeting plaats tussen Hie Dung-Gu’s Bandito en Hie Dung-Gu’s Kiko. Het blijkt dat de eigenaren van beide broers een gezamelijke kennis hebben die hen attent maakte op elkaar. Nu wil het toeval dat beide hondjes niet ver van elkaar af wonen, een afspraakje was dus het gevolg. Naar ik heb begrepen zullen er meerdere volgen, dus we zullen ze het maar vergeven dat ze dit keer de camera niet meegenomen hebben.
Afgelopen week werden de pups 12 weken oud, tijd dus voor de laatste puppenvaccinatie. Met enige tegenzin stonden ZiZou en Taikun voor de deur bij de dierenarts, maar er was slechts een kleine stimulans nodig om ze over de drempel te krijgen. Hiddink wilde even aan de pups laten zien dat zij wist hoe het hoorde en ging op een stoel in de wachtkamer zitten wachten tot we aan de beurt waren.
Niet veel later, werden de pups onder toeziend oog van Hiddink gecontroleerd en gevaccineerd. Natuurlijk werden ze ook nog even gewogen, Taikun woog 13,7 kilo en Zizou 14,6. Vervolgens hebben we de dierenarts een gelukkig nieuwjaar gewenst in de verwachting dat we dit jaar wel niet meer langs zouden komen.
Verder heb ik me afgelopen week, naast de gangbare zaken, bezig gehouden met het uitzoeken en boeken van een vakantie. Na alle drukte kunnen we wel een zonnetje gebruiken. Op 12 december zullen we naar de Florida Keys afreizen om op 23 december gebruind en uitgerust weer terug te komen. Vorig jaar waren we al op rondreis door Florida geweest, maar hebben toen de Keys niet aangedaan, een goede gelegenheid dus om die rondreis nu te voltooien.
Voor Taikun hebben we inmiddels ook een goed thuis gevonden: hij zal, als alles volgens plan verloopt, eind november samen met zijn nieuwe bazin afreizen naar Costa Rica. Hij gaat dan wonen in Grecia in de centrale vallei. De gemiddelde temperatuur is daar het hele jaar door 25 graden.
Maar voordat het zover is moet hij nog even voor een Rabïes prik en een nieuwe gezondheidsverklaring naar de dierenarts, vervolgens moet deze gezondheidsverklaring gelegaliseerd worden door de official veterinarian van het VWA/RVV, het Ministerie van Buitenlandse Zaken en de Ambassade van Costa Rica. Voorts ligt er nog een vraag bij het EVD of een in-/uitvoervergunning noodzakelijk is. Als dit rond is mag hij afreizen, waarna hij nog 40 dagen in quarantaine moet, gelukkig kan deze quarantaine gewoon plaatsvinden op het erf van de nieuwe eigenaar. Zo’n quarantaine houdt dus eigenlijk in dat hij in die periode niet van het erf af mag. Zo’n “straf” valt mee met 3000 meter land tot je beschikking… maar om daar helemaal zeker te zijn ga ik zelf in Januari even kijken hoe Taikun die quarantaine ervaren heeft.:)
Omdat de meeste pups elders zijn gaan wonen, wordt er met een lagere frequentie berichten in dit log geplaatst. Natuurlijk gaat de opvoeding van de 2 pups die hier zijn gewoon door, maar opvoeding en socialisatie is een kwestie van herhalen en inbedden, en het lijkt me onnodig om de lezers van dit weblog te vermoeien met de zoveelste wandeling.
Inmiddels zijn ZiZou en Taikun al zo goed als zindelijk. Dit heeft wat langer geduurd dan bijvoorbeeld bij Hiddink maar dat is logisch; tot voor kort waren hier nog 6 pups in huis en meerdere pups tegelijk zindelijk maken blijkt erg moeilijk. Inmiddels geven ze al aan dat ze naar buiten willen om hun behoefte te doen, het ligt dan ook aan onszelf als dat signaal niet opgepakt wordt en er daarom een “ongelukje” in de huiskamer plaatsvindt.
Zizou en Taikun liggen ’s nachts gezellig met zijn tweëen in de bench en we komen al een paar weken zonder bijgeluiden de nacht door. Rond een uur of half 8 ’s ochtends worden ze wakker. Nadat de blaas geleegd is en de maag gevuld, wordt er nog even gespeeld om vervolgens op het matrasje van Hiddink of op de bank in slaap te vallen.
Hiddink is weer op gewicht en is druk bezig met een nieuwe vacht, haar oude vacht heeft nogal te lijden gehad onder de zwangerschap en de melkgift. Af en toe mogen Zizou en Taikun nog steeds bij haar drinken, maar de meeste keren wijst ze het af.
Hiddink vindt het heel erg leuk om met haar pups te spelen zowel in huis als tijdens de wandelingen. Ze vindt het prima als ook andere honden met haar pups willen spelen, maar bij vreemde honden controleert ze eerst even of ze wel aardig genoeg zijn.
Af en toe lijkt het er tijdens het spelen hard aan toe te gaan, tussen Hiddink en haar pups, maar Hiddink weet heel behendig te vermijden dat ze haar pups echt pijn doet; het is ons duidelijk dat ze ze met dit spel leert respect te tonen voor volwassen honden. Zizou, die altijd de grootste van het nest is geweest en wellicht daardoor ook enigzins dominant is, heeft veel baat bij deze lessen van haar moeder.
Pups kunnen in deze fase van hun leven wat afwachtend zijn naar nieuwe dingen. Zo liepen we onlangs langs de gietijzeren ezel die in het centrum van Heemskerk staat.
Zizou zag het beest en wilde geen kant meer op. Gelukkig was haar moeder bij haar die haar naar de ezel kon begeleiden, zodat Zizou al snel over haar angst heen was.
Met regelmaat horen en lezen we hoe het met de andere pups vergaat, we volgen het weblog van Booch en Luna op de voet maar worden ook af en toe gebeld of gemaild. We zijn blij te horen dat het ze goed gaat. Helemaal blij worden we natuurlijk als we foto’s toegestuurd krijgen. Wat worden ze al groot zeg!